"Phänomenologie" bezeichnet eine an der Jahrhundertwende in der Philosophie zum Durchbruch gekommene neuartige deskriptive Methode und eine aus ihr hervorgegangene apriorische Wissenschaft, welche dazu bestimmt ist, das prinzipielle Organon für eine streng wissenschaftliche Philosophie zu liefern

Edmund Husserl

facebook twitter google+ ug

Czytanie Patocki -...

Polskie Towarzystwo Fenomenologiczne we współpracy z Instytutem Filozofii i Socjologii PAN...

czytaj dalej

CFP - History,...

The Polish Phenomenological Association announces a Call for Papers for THE XVII ANNUAL CONFERENCE OF THE...

czytaj dalej

Seminarium o...

Polskie Towarzystwo Fenomenologiczne zaprasza na najbliższe seminarium z cyklu „Perspektywy...

czytaj dalej
16 Maj 2016

Dziewiąte seminarium z cyklu Perspektywy współczesnej fenomenologii

Polskie Towarzystwo Fenomenologiczne

we współpracy z

Instytutem Filozofii i Socjologii PAN

zapraszają na kolejne spotkanie z cyklu „Perspektywy współczesnej fenomenologii”

30 maja (poniedziałek) 2016 roku

Warszawa, Pałac Staszica, ul. Nowy Świat 72, sala 164, godz. 16:00

Referat pt. Podmiot mówiący/obdarowany/oddany. Próba lektury angielskiej poezji metafizycznej w perspektywie fenomenologii donacji   

wygłosi Małgorzata Grzegorzewska (Uniwersytet Warszawski)

Książka A Gift for Our Times. George Herbert and Post-Phenomenology stanowi próbę interpretacji cyklu poetyckiego The Temple z perspektywy wybranych pojęć myśli Jeana-Luca Mariona, Maurice’s Merleau-Ponty’ego, Michela Henry’ego. Wizję W-cielenia i cielesności wyłaniającą się z lektury wierszy Herberta można zasadnie połączyć z tezami przedstawionymi w tekstach Henry’ego (przede wszystkim jego książce Wcielenie). Literaturoznawcy wielokrotnie podkreślali dialogiczny charakter poezji Herberta, obecność biblijnych cytatów w jego wierszach, użycie prozopopei, czyli figury „wyobrażonego głosu”, jako sposobów na stworzenie wzorca poezji świętej, zanurzonej w uprzedzającym je Słowie. W swojej książce staram się naświetlić te cechy poezji Herberta z pomocą narzędzi jakich dostarcza refleksja Jeana-Luca Mariona. Stawiam tezę, że podmiot mówiący (ja liryczne) w poezji Herberta należałoby raczej nazwać „ja od-danym” (adonne), wyłaniającym się z powołującego głosu. Określam właściwy Herbertowi styl (zdefiniowany dotąd w literaturze przedmiotu jako plain style) jako ubogi nie tyle w wymiarze retorycznym, co świadomie nawiązujący do kenozy Logosu, Słowa cierpiącego i przez to bliski bezgłośnej mowie cierpiącego ciała (Henry).   

Pełen tekst zaproszenia jest dostępny w tym miejscu.

Powrót aktualności