"Phänomenologie" bezeichnet eine an der Jahrhundertwende in der Philosophie zum Durchbruch gekommene neuartige deskriptive Methode und eine aus ihr hervorgegangene apriorische Wissenschaft, welche dazu bestimmt ist, das prinzipielle Organon für eine streng wissenschaftliche Philosophie zu liefern

Edmund Husserl

facebook twitter google+ ug

Czytanie Patocki -...

Polskie Towarzystwo Fenomenologiczne we współpracy z Instytutem Filozofii i Socjologii PAN...

czytaj dalej

CFP - History,...

The Polish Phenomenological Association announces a Call for Papers for THE XVII ANNUAL CONFERENCE OF THE...

czytaj dalej

Seminarium o...

Polskie Towarzystwo Fenomenologiczne zaprasza na najbliższe seminarium z cyklu „Perspektywy...

czytaj dalej
18 Kwiecień 2016

Kolejne seminarium Perspektywy współczesnej fenomenologii

Polskie Towarzystwo Fenomenologiczne

we współpracy z

Wydziałem Filozofii Chrześcijańskiej

Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie

zapraszają na kolejne spotkanie z cyklu „Perspektywy współczesnej fenomenologii”

27 kwietnia 2016 roku

Warszawa, ul. Wóycickiego 1/3, bud. 23 (budynek WFCh), sala 305, godz. 16:00

Spotkanie seminarium „Perspektywy współczesnej fenomenologii” będzie poświęcone

dyskusji nad książką

Andrzeja Gniazdowskiego (IFiS PAN)

Antynomie radykalizmu. Fenomenologia polityczna w Niemczech 1918-1933

(Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2015, ss. 433).

Spotkanie otworzy autoreferat Autora. Podczas spotkania krótkie wystąpienia o książce przedstawią ks. Jacek Grzybowski (UKSW) oraz Andrzej Leder (IFiS PAN). Później planowana jest otwarta dyskusja.

Fragment książki:

„Tematem książki jest idea fenomenologii w jej historyczno-politycznej faktyczności, rozpisana na głosy wybranych przedstawicieli ruchu fenomenologicznego. Przedmiotem podjętej w niej rekonstrukcji jest światopogląd polityczny pierwszego pokolenia fenomenologów w kontekście historii Niemiec pierwszych dziesięcioleci dwudziestego wieku. W swoim zamierzeniu ma ona być zatem książką poniekąd »oldskulową«: taką, która z rozmysłem przyjmuje wobec swojego przedmiotu perspektywę historycznego redukcjonizmu lub innymi słowy, »radykalnego historyzmu«. Ponieważ podjęte w niej rozważania mają zmierzać do odpowiedzi na pytanie o polityczny sens deklarowanej przez Husserla i jego uczniów apolityczności tego zajęcia, jakim była uprawiana przez nich fenomenologia, przedmiotem rekonstrukcji staje się w nich świadomość polityczna fenomenologów zarówno »dla siebie«, jak i poniekąd »w sobie«.

Drogą rekonstrukcji ich światopoglądu politycznego stała się w tej książce z jednej strony próba prezentacji »podstawowej intencji« wystąpienia przez Husserla z ideą fenomenologii, z drugiej zaś: poszukiwanie jej politycznego sensu w historycznym kontekście i społecznej funkcji tej idei. Przedmiotem rekonstrukcji stały się w niej w efekcie narodziny fenomenologii z ducha Drugiej Rzeszy Niemieckiej i z szukających w nim swojego wyrazu potrzeb społecznej emancypacji. Zadanie tej książki […] można zatem określić mianem krytyki politycznego rozumu fenomenologii. […]

Ponieważ poszukiwanie możliwości oparcia poznania na absolutnie oczywistych, pewnych podstawach przedstawiane było przez fenomenologów jako wyraz ich filozoficznego radykalizmu, zadanie tej książki można określić również mianem krytyki radykalizmu fenomenologii. Głównym przedmiotem krytyki stała się w niej relacja filozoficznej obietnicy fenomenologii do jej obietnicy politycznej. W swoim punkcie wyjścia formułuje ona pytania o relację filozoficznego radykalizmu fenomenologii do oczekiwanego od niej również politycznego radykalizmu. Problemem, który w ślad za Leszkiem Kołakowskim zamierza zbadać, jest pytanie, czy również w przypadku fenomenologii należy uznać tę relację za nieuchronnie antynomiczną. Czy jak Spinoza i leśmianowski Znikomek, również Husserl, a wraz z nim pozostali fenomenologowie, patrzyli na świat dwoma różnymi oczami? Czy tak jak Spinoza, również oni próbowali w swojej fenomenologii bezskutecznie zjednoczyć »optykę politycznego radykała« i »optykę metafizyka, próbującego oswoić byt nieskończony«? A jeśli tak, do jakiego stopnia również udziałem fenomenologów stało się – bynajmniej nie cyniczne i nie konformistyczne – przekonanie, że »tylko rzeczywisty akt tworzenia pozwala rozstrzygać problemy i przezwyciężać antynomie, z którymi myślenie samo nigdy nie umie się uporać«? […]” (s. 14-15)

Pełen tekst zaproszenia jest dostępny w tym miejscu.

Powrót aktualności