"Phänomenologie" bezeichnet eine an der Jahrhundertwende in der Philosophie zum Durchbruch gekommene neuartige deskriptive Methode und eine aus ihr hervorgegangene apriorische Wissenschaft, welche dazu bestimmt ist, das prinzipielle Organon für eine streng wissenschaftliche Philosophie zu liefern

Edmund Husserl

facebook twitter google+ ug

Czytanie Patocki -...

Polskie Towarzystwo Fenomenologiczne we współpracy z Instytutem Filozofii i Socjologii PAN...

czytaj dalej

CFP - History,...

The Polish Phenomenological Association announces a Call for Papers for THE XVII ANNUAL CONFERENCE OF THE...

czytaj dalej

Seminarium o...

Polskie Towarzystwo Fenomenologiczne zaprasza na najbliższe seminarium z cyklu „Perspektywy...

czytaj dalej
22 Październik 2015

Czwarte spotkanie seminarium naukowego PTFen

Polskie Towarzystwo Fenomenologiczne

zaprasza do udziału w czwartym spotkaniu ogólnopolskiego seminarium naukowego

Perspektywy współczesnej fenomenologii

27 października (wtorek) 2015 r.

Warszawa, Pałac Staszica, ul. Nowy Świat 72, sala 154, godz. 16:00

Referat

U źródeł ruchu fenomenologicznego.

Życie i twórczość Johannesa Dauberta

wygłosi Daniel Ronald Sobota (IFiS PAN)

Celem wykładu jest historyczno-problemowy zarys życia i twórczości Johannesa Dauberta – jednego z najważniejszych inicjatorów ruchu fenomenologicznego.

Johannes Daubert (1877-1947) należał do najwybitniejszych uczniów Theodora Lippsa, filozofa i psychologa, przedstawiciela psychologizmu, profesora Uniwersytetu w Monachium. Ale to lektura Logische Untersuchungen Husserla podziałała na Dauberta niczym „zimny prysznic”. Wkrótce po ich publikacji zaczął on intensywnie promować fenomenologię wśród pozostałych młodych filozofów studiujących i pracujących na monachijskim uniwersytecie oraz biorących udział w spotkaniach Monachijskiego Towarzystwa Psychologicznego. Istnieje legenda, że w roku 1902, po przeczytaniu pracy Husserla, Daubert pojechał do niego do Getyngi rowerem i po kilkugodzinnej rozmowie z Husserlem ten ostatni miał powiedzieć do swojej żony: „Oto jest człowiek, który przeczytał i zrozumiał moją pracę!” W roku 1904 Daubert zaprosił Husserla do Monachium z odczytem, zaś w roku 1905 nastąpiła z inicjatywy Dauberta i Husserla sławna „inwazja monachijczyków na Getyngę”. To właśnie w tym czasie zawiązuje się początek ruchu fenomenologicznego. Do członków tego ruchu należy co najmniej kilkadziesiąt osób, spośród których istnieje kilka znakomitych postaci, takich jak A. Pfander, M. Scheler, M. Geiger, C. Martius, A. Reinach czy wreszcie J. Daubert. Ten ostatni jest jednym z twórców i najważniejszych przedstawicieli tzw. monachijskiego kręgu fenomenologów. Uchodzi za tego, który jako pierwszy rozpoznał doniosłość Badań logicznych Husserla i upowszechnił jego myśl wśród filozofów działających w Monachium, tworząc w ten sposób grupę zwolenników i budowniczych jednego z najważniejszych nurtów filozofii XX wieku. Mimo entuzjazmu, z jakim przyjął on nowatorskie stanowisko Husserla, jest on też autorem rozbudowanych krytycznych jego komentarzy. Sam Husserl odnosił się do Dauberta z wielką atencją, widząc w nim fenomenologa niemalże równego sobie samemu. Jego najsilniejsze oddziaływanie datuje się na pierwszą i drugą dekadę XX wieku. Później Daubert wycofał się z życia intelektualnego. Prowadził w tym czasie gospodarstwo rolne. Powrócił pod koniec lat dwudziestych m.in. dokonując krytyki Sein und Zeit Martina Heideggera.

Pełen tekst zaproszenia i więcej informacji znajduje się w ogłoszeniu dostępnym w serwisie Scribd

Powrót do archiwum